رژیم غذایی قلیایی : اسیدی شدن بدن و بروز بیماریها(بخش سوم)

[ad_1]

رژیم غذایی قلیایی تنها راز سلامتی است

رژیم غذایی قلیایی تنها راه سلامتی است. در ادامه بخش اول و دوم مقالات  اسیدی شدن بدن در این مقاله به رژیم غذایی گیاهخواری برای قلیایی کردن بدن می پردازیم. تمامی سلول ها، مواد مغذی را با اکسیژن اکسید کرده و به انرژی تبدیل می کنند، وجود این انرژی برای بقا بسیار مهم است اما در جریان این سوخت و ساز، پسماندهای اسیدی بر جای می ماند که باید از بدن به  بیرون رانده شود.

دی اکسید کربنی که در حین بازدم از بدن دفع می کنیم گویای این واقعیت است. در عین حال، عرق کردن، ادرار کردن و مدفوع کردن از راه های دیگر دفع این پسمان های اسیدی هستند. قلیایی شدن موجب عقب نشینی و کاهش پسماندهای اسیدی می شود. همه می دانیم که اسید با باز خنثی می شود، بدن دوست دارد قلیایی شود و برای این کار مجبور است اسید را ازمیان بردارد. در نهایت با انتخاب مناسب مواد غذایی می توانیم از میزان پسماندهای اسیدی در بدن بکاهیم.

اگر سطح PH بدن شما ۷ باشد، پس از تعادل خوبی برخوردار هستید. بسیاری از مواد غذایی که مصرف می کنید، اسیدی هستند که شامل گوشت، لبینات و غلات می شود. به منظور دستیابی به یک سلامتی ایده آل باید مصرف غذاهای اسیدی را به حداقل برسانید.

رژیم های غذایی غنی از قندها و کربوهیدرات ها در کشورما بسیار گسترده است. افراد زیادی روز خود را با خوردن این مواد در وعده صبحانه شروع می کنند. قندها و کربوهیدرات ها به شدت باعث افزایش سطح اسید در بدن ما می شوند و مصرف روزانه این مواد غذایی همانطور که در بخش قبلی اشاره شد موجب بروز بیماری های جدی مانند مشکلات قلبی، پوستی، پوکی استخوان خواهد شد و عوارضی چون سردرد، اضطراب و تحریک پذیری را به همراه خواهد داشت.

میوه ها و سبزیجات مورد استفاده توسط اجداد شکارچی ما سطح قلیایی ایده آل برای زندگی سالم را به ارمغان می آورد.

غذاهای قلیایی نه تنها موجب برقراری تعادل در سطح PH بدن می شوند، بلکه بدن را از انواع ویتامین ها و مواد معدنی سیراب می کنند. همچنین به دلیل داشتن چربی های سالم و آنزیم های خاص به نفع دستگاه گوارش عمل می کنند و بهبود سلامت عمومی را به همراه دارند.

بعد از اجرای یک دوره رژیم غذایی قلیایی و دفع اسیدهای تجمع یافته در بدن به وضوح شاهد خواهید بود که انرژی شما چقدر بیشتر شده و احساس خستگی و خواب آلودگی در شما کمتر شده است. همچنین پوست شما شفاف تر و جوان تر خواهد شد و آلرژی و درد مفاصل با شما خداحافظی خواهد کرد، وضوح ذهنی شما افزایش خواهد یافت و از داشتن حافظه ای قوی لذت خواهید برد.

اجداد ما رژیم غذایی خود را در درجه اول بر گیاهان خام و غلات وحشی و سپس گوشت حیوانات تنظیم کرده بودند و بعد از ظهور کشاورزی و اهلی کردن حیوانات، عمده غذای آنها شیر و پنیر و دیگر محصولات لبنی بود.

تغییر نژاد بشر و به تبع آن تغییر رژیم غذایی از قلیایی به اسیدی منجر به از دست دادن مواد معدنی ضروری مانند پتاسیم، منیزیم، کلسیم و سدیم شده است.

عدم وجود مواد مغذی قلیایی باعث می شود مردم در معرض ابتلا به بیماری های مختلف، از جمله دو بیماری قاتل یعنی مشکلات قلبی و عروقی و سرطان قرار بگیرند.

مطالعات علمی نشان داده اند که افزایش وزن یا چاقی نیز از عدم تعادل اسیدی قلیایی بدن ایجاد می شود.

اگر تعادل PH بدن مختل شود، بدن واکنش نشان می دهد و برای بازگرداندن تعادل از دست رفته خود تلاش می کند که این امر، منجر به از دست دادن مقادیر فراوانی از مواد معدنی ضروری می شود و زمینه را برای ابتلا به بیماری های مختلف در سال های بعد مهیا می کند. راز رسیدن به سلامتی مطلوب در استفاده از مواد غذایی قلیایی است، البته هدف ما حذف کامل مواد غذایی اسیدی نیست، بلکه ترکیبی صحیح از مواد غذایی اسیدی و قلیایی است.

سلول های سرطانی نمی توانند در محیط قلیایی زنده بمانند.

سلول های سرطانی از غذاهای اسیدی تغذیه می کنند و در محیط اسیدی به خوبی تکثیر می شوند. بر اثر استفاده از مواد غذایی قلیایی، رشد و تکثیر سلول های سرطانی متوقف می شود. بیماران سرطانی بهتر است که از انواع توت ها و سبزیجات سبز رنگ و میوه هایی مانند موز که سرشار از پتاسیم است استفاده کنند و همه می دانیم که همه موارد ذکر شده جزو مواد غذایی قلیایی محسوب می شوند. رژیم غذایی قلیایی با افزایش PH بدن و کاهش اسیدیته آن، انسان را در برابر بیماری سرطان محافظت می کند. بسیاری از طرفداران رژیم قلیایی معتقدند که PH قلیایی نه تنها مانع رشد سلول های سرطانی می شود، بلکه حتی می تواند سرطان را درمان کند.

سلول های سرطانی نمی توانند در حضور اکسیژن رشد کنند.

هنگامی که سطح اکسیژن کم می شود، سلول های سرطانی از فرصت استفاده کرده و تکثیر می یابند. در محیط قلیایی بافت های بدن قادر به نگه داشتن اکسیژن بسیار بیشتری نسبت به محیط اسیدی هستند. بالا بودن سطح قلیایی بدن همچنین باعث می شود سلول ها به راحتی بتوانند پسماندهای اسیدی را از خود دور کنند.

مصرف چه مواد غذایی مجاز است؟

  • مواد معدنی تاثیر زیادی در قلیایی کردن بدن دارند. مثلا مواد معدنی مانند سزیم، پتاسیم، سدیم، کلسیم و منیزیم عملاً موجب قلیایی شدن بدن می شوند.
  • استفاده ازگوشت در رژیم غذایی قلیایی بر خلاف باورهای عمومی مجاز است. مثلاً گوشت ماهی یک پروتئین قابل قبول است.

  • آجیل خام جایگاه ویژه ای در رژیم غذایی قلیایی دارد.
  • کره شور اسیدی است اما کره بی نمک کمی قلیایی است.
  • آب میوه های تازه کمی قلیایی به حساب می آیند و آب سبزیجاتی مانند هویج و کرفس به شدت قلیایی می باشند.

مزایای رژیم غذایی قلیایی

رژیم غذایی قلیایی به نفع سلامت عمومی بدن کار می کند. کمتر تمایل به ذخیره چربی های اضافی دارد و بیشتر تمایل به تولید مقادیر صحیحی از آنزیم ها و مواد شیمیایی مورد استفاده در سوخت و ساز دارد. این به نوبه خود کمک می کند تا تعادل بدن در رسیدن به وزن ایده آل حفظ شود.

۱- افزایش سطح انرژی بدن

سلول ها در محیط اسیدی آسیب می بینند و این روند باعث کاهش سطح انرژی بدن شده و خستگی و خواب آلودگی های مزمن ایجاد می کند. این روند در محیط قلیایی برعکس شده و پرانرژی بودن را نصیب ما می کند.

۲- دندان ها و لثه سالم تر

زمانی که سطح اسید در دهان بیش از حد بالا می رود، می تواند زمینه را برای رشد انواع باکتری ها فراهم کند. باکتری ها می توانند موجب بروز مشکلات لثه و بوی بد دهان شوند. سطح بالای اسید و باکتری، امکان پوسیدگی دندان را افزایش می دهد. بسیاری از مردم پس از اجرای رژیم غذایی قلیایی، بهبود چشمگیری در سطح بهداشت دهان و دندان خود مشاهده می کنند.

۳- بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن

هنگامی که سلول های بدن سالم هستند به طور موثر قادر به جذب مواد مغذی مورد نیاز خود خواهند بود و در از بین بردن مواد زائد نیز کارآمدتر خواهند بود. سلول ها در محیط قلیایی همیشه سالم هستند و وظایف خود را به نحو احسن انجام می دهند و در برابر تمامی عوامل بیماری زا مقاومت می کنند.

۴- کاهش درد و التهاب

منیزیم یکی از مواد معدنی مهم است که بدن با استفاده از آن اسیدیته بیش از حد خود را کنترل می کند . اگر از رژیم غذایی پیروی می کنید که اسیدیته بدن را افزایش می دهد، بدن از منیزیم بیشتری برای خنثی کردن اسیدیته ی خود استفاده می کند. منیزیم یک ماده غذایی مفید است که از مفاصل و بافت ها محافظت می کند. با خوردن مواد غذایی قلیایی و کاهش اسیدیته بدن، منیزیم بیشتری در دسترس خواهد بود و التهابات و درد مفاصل را کاهش خواهد داد.

۵- پیری آهسته تر

هنگامی که سلول ها در یک محیط اسیدی قرار می گیرند، عملکرد آنها بسیار کاهش می یابد. کاهش قابلیت سلول ها می تواند توانایی خود ترمیمی آن ها را مختل کند و موجب پیری زودرس شود.

منبع

راز رهایی از تمام بیماری های من، مسعود علی نژاد

گردآوری

دکتر افسانه امین غفوری

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

اسیدی شدن بدن و ارتباط آن با بروز بیماری ها (بخش دوم)

[ad_1]

اسیدی شدن بدن عامل بروز بسیاری از بیماری ها است. در مقاله قبل به بررسی مفهوم اسیدی شدن بدن و علل آن پرداختیم. در این مقاله هم به بیماری های مهمی که در اثر اسیدی شدن بدن به وجود می آید، می پردازیم.

متاسفانه نمی توان همه پسماندهای اسیدی را از بدن دفع کرد. از آنجا که PH خون همواره باید قلیایی باشد، بدن اجازه نمی دهد که پسماند های اسیدی وارد جریان خون شوند و آنها را در نقاطی از بدن ذخیره می کند. ذخایر چربی بدن در عین حال محل ذخیره پسماندهای اسیدی نیز هستند. اما این چربی ها مشکلاتی در محل ذخیره شده ایجاد می کنند. ذخیره پسماندهای اسیدی در بافت های چربی موجب چاقی و بیماری های مزمن دیگر می شود.

اسیدی شدن و سرطان

و این یک اصل است که هر بافت و مایعی که اسیدی است میزان اکسیژن موجود در آن پایین است بنابراین، اسیدی شدن شدید ناشی از عدم وجود اکسیژن کافی در بدن است. در بافت هایی که اکسیژن کافی وجود ندارد، سلول ها قادر به تولید انرژی کافی نیستند زیرا برای سوزاندن ماده غذایی و تبدیل آن به انرژی، به اکسیژن نیاز دارند. در اثر کمبود انرژی، سلول ها علاوه بر اینکه نمی توانند وظایف خود را به خوبی انجام دهند قادر به ترمیم و بازسازی خود و ترمیم DNA نیز نخواهند بود.

دکتر اتو واربورگ پس از کشف ارتباط بین کاهش اکسیژن در بافت ها و ایجاد سرطان، جایزه نوبل پزشکی را کسب کرد. دکتر واربورگ به نحوه سوخت و ساز سلول های سرطانی پی برد و ثابت کرد که سلول های سرطانی در محیط هایی که نمی توانند اکسیژن پیدا کنند، از طریق تخمیر قند و تبدیل آن به انرژی رشد می کنند.

سلول های سالم در محیط عاری از اکسیژن نمی توانند زنده بمانند اما سوال این است که سلول های سرطانی چگونه در چنین محیطی رشد می کنند؟ سلول های سرطانی از یک سلول پیشرفته انسان به یک سلول ابتدایی تبدیل شده و مانند سلول های ابتدایی گیاهان بدون اکسیژن نیز می توانند انرژی تولید کنند. سلول های انسان ها و حیوانات بر خلاف سلول های گیاهان فقط می توانند به کمک اکسیژن انرژی تولید کنند و در اثر نبود اکسیژن کافی به سلول های سرطانی تبدیل می شوند. سلول های سرطانی با استفاده از قند ها تکثیر می یابند. این سلول ها اصلاً نیازی به اکسیژن ندارند و فقط به قند احتیاج دارند که برای کسب قند بیشتر، نیازمند خون و رگ های خونی بیشتری هستند.

اگر بخواهم به شکل بسیار ساده، نحوه سوخت و ساز سلول های سرطانی را توضیح دهیم، باید  گوییم که براثر افزایش بار اسیدی بدن، برخی از سلول ها آسیب دیده و می میرند. در این مرحله هیچ مشکلی به وجود نمی آید چراکه به جای آنها سلول های جدیدی تشکیل می شوند، اما گاهی برخی از سلول های آسیب دیده از بین نرفته و خود را با محیط جدید منطبق می سازند و در این محیط اسیدی و فاقد اکسیژن شروع به رشد و تکثیر می کنند. این سلول ها هیچ یک از وظایف خود را انجام نمی دهند، در برابر سیستم ایمنی بدن مقاوم هستند، به دستوراتی که از مغز صادر می شود پاسخی نمی دهند، بسیار بی رویه رشد و تکثیر می یابند، سلول های اطراف خود را هم آلوده ساخته و شبیه خود می کنند، این سلول ها همان سلول های سرطانی هستند.

امروزه اکثر درمان ها معطوف به نابود کردن تومورهای سرطانی هستند و درمان هایی که بتوانند مانع از تبدیل سلول های سالم به سرطانی شوند بسیار نادر می باشند. این در حالی است که اسیدی بودن بدن بیماران سرطانی نسبت به افراد سالم از روی PH ادرار و آب دهانشان کاملاً آشکار و قابل تشخیص است و میزان اکسیژن موجود در بافت های این بیماران به شدت پائین است. سلول های سرطانی به اسید زیاد و اکسیژن کم علاقه دارند.

در بافتی که از اکسیژن بالایی برخوردار است سلول سرطانی یافت نمی شود و وجود اکسیژن زیاد فقط در محیط قلیایی امکان پذیر است.

افزایش میزان کلسترول

وجود کلسترول در بدن انسان بسیار ضروری است؛ زیرا هورمون هایی چون استروژن، تستوسترون و پروژسترون و سایر هورمون های مهم، از کلسترول ساخته می شوند. ۸۰ درصد کلسترول توسط کبد تولید می شود و ۲۰ درصد آن از طریق مواد غذایی وارد بدن می شود. بر اثر اسیدی شدن،کلسترول بیشتری توسط کبد تولید می شود تا با مهار اسید به حفاظت از جداره عروق بپردازد. اسید معلق در خون بر اثر تبدیل شدن به پلاک های کلسترولی به اسیدی جامد تغییر شکل داده و بدین ترتیب نمی تواند تاثیری بر PH خون داشته باشند و به رگ ها آسیب وارد کنند.

چربی های اشباع شده چربی هایی هستند که از پروتون، اشباع شده اند و الکترون اضافی برای از دست دادن ندارند و چون نمی توانند اکسید شوند، از اکسید شدن دیواره رگ ها هم نمی توانند جلوگیری کنند. چربی های اشباع شده سرشار از پروتون بوده و اسیدی هستند و چربی های اشباع نشده سرشار از الکترون بوده و قلیایی می باشند. به نظر می رسد افزایش کلسترول ناشی از تغذیه ی اسیدی است؛ براثر افزایش بار اسیدی، کبد کلسترول بیشتری تولید می کند و این تدبیر هوشمندانه ی بدن، برای محافظت از خود است.

ایجاد پوکی استخوان

مهم ترین ماده قلیایی بدن کلسیم است و بیشترین ذخایر کلسیم بدن، استخوان ها هستند. ۹۹ درصد کلسیم بدن در استخوان ها ذخیره شده است و مابقی در مایعات بدن و سایر بافت ها برای انجام وظایف مهم تری جای گرفته اند. کلسیم موجود در خون برای خنثی سازی اسیدها استفاده می شود اما با افزایش بار اسیدی، کلسیم خون تمام شده و کلسیم مورد نیاز از استخوان ها به خصوص استخوان لگن، استخوان پاها و ستون فقرات و همچنین دندان ها استخراج شده و صرف خنثی سازی اسید ها می شود. به همین دلیل با گذشت زمان از تراکم این استخوان ها کاسته شده و پوکی استخوان ایجاد می شود.

جهت پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان، مصرف مواد غذایی کلسیم دار توصیه می شود تا  بدن به جای استفاده از کلسیم استخوان ها، از کلسیم مواد غذایی برای خنثی سازی اسیدها استفاده کند و مانع از کاهش تراکم استخوان ها شود. مواد غذایی که از استخوان ها مراقبت می کنند، مانع اسیدی شدن بدن نیز می شوند. این مواد غذایی به دلیل داشتن کلسیم، جزو مواد غذایی قلیایی محسوب می شوند.

هر چه میزان پوکی استخوان شدیدتر باشد، میزان بار اسیدی بدن هم بیشتر خواهد بود.

در دوران جوانی بار اسیدی بدن هم پایین است زیرا اسیدی شدن فرآیندی است که با گذشت زمان پدیدار می شود. دلیل بروز پوکی استخوان در سنین بالا این است که بدن توانایی دفع اسید توسط روش های نرمال و طبیعی را از دست می دهد و به مرور زمان کلسیم و منیزیم بیشتری از استخوان ها می گیرد. جهت جلوگیری از ابتلا به پوکی استخوان، علاوه بر اینکه باید از مواد غذایی سرشار از کلسیم و منیزیم استفاده شود، باید مصرف غذاهای اسیدی را نیز به حداقل رساند.

روزانه برای خنثی سازی اسیدها ۵۰ میلی گرم کلسیم مصرف می شود که مقدار زیادی به نظر نمی رسد اما با گذشت زمان این مقدار بیشتر شده و به ۴۰۰٫۰۰۰ میلی گرم افزایش می یابد که برابر با نصف کلسیم موجود در استخوان زنان و یک سوم کلسیم موجود در استخوان مردان است. به طور متوسط با گذشت زمان، زنان ۲/۱ و مردان ۳/۱ تراکم استخوان خود را از دست می دهند.

سایر بیماری های مرتبط با اسیدی شدن

  • همه ما از ارتباط بین اسیدی شدن و پوسیدگی دندان ها آگاه هستیم؛ کودکانی که شیرینی زیادی می خورند به دلیل اسیدی شدن توسط شیرینی ها، دندان هایشان سریع تر می پوسد. محیط اسیدی و شیرینی ها زمینه را برای رشد و تکثیر باکتری ها فراهم می کنند و در نهایت موجب شل شدن لثه و لق شدن دندان ها می شود.
  • ماده معدنی ید در محیط قلیایی عملکرد بهتری دارد که بر اثر اسیدی شدن و کاهش تأثیر آن، عملکرد غده تیروئید نیز کاهش یافته و کم کاری تیروئید و افزایش وزن را به دنبال خواهد داشت.
  • پروتئین کلاژن موجود در پوست، بر اثر اسیدی شدن سخت شده و منجر به چین و چروک و خشکی پوست می شود. زیرا پوست خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهند. تأثیر اسیدی شدن بر پیری پوست بسیار بیشتر از آن است که تصور می کنیم.
  • اسیدی شدن در بی خوابی، افسردگی و کاهش حافظه هم تاثیرگذار است. هورمون ملاتونین هورمون خواب است که باید با سلول ها در ارتباط باشد. هورمون سروتونین برای جلوگیری از افسردگی در بدن ترشح می شود و برای داشتن حافظه ای قوی، باید نورون های دستگاه عصبی با هم در ارتباط باشند.

همانطور که مشاهده می کنید بیماری هایی نظیر چربی خون، پوکی استخوان، سرطان و سلولیت بیماری های غیر مرتبطی به نظر می رسند، اما در واقع نقطه مشترک در ابتلا به همه این بیماری ها اسیدی بودن بدن است. بیماری های ناشی از اسیدی شدن بدن یک شبه ایجاد نمی شوند که بتوان یک شبه آنها را درمان کرد، بلکه باید سبک زندگی معمول را به سبک زندگی قلیایی تغییر داد.

 

منبع

برگرفته از کتاب راز رهایی از تمام بیماری های من، مسعود علی نژاد

گردآوری

دکتر افسانه امین غفوری

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

اسیدی شدن بدن و ارتباط آن با علل بروز بیماری ها (بخش اول)

[ad_1]

اسیدی شدن بدن

اسیدی شدن بدن در اثر عدم پاکسازی مواد زاید تولیدی بدن در اثر سوخت و ساز درون سلولی تولید می شود. سلول های بدن انسان برای فعالیت و ادامه ی حیات خود، هرروز به انرژی نیاز دارند که این انرژی از مصرف مواد غذایی به دست می آید و بدون آن، زندگی کردن امکان پذیر نیست. مواد غذایی و اکسیژن از طریق خون به سلول ها هدایت می شوند و بر اثر سوخت و سازی که درون سلول انجام می پذیرد، انرژی تولید می شود و اگر این مواد زاید، پاکسازی نشوند محیط درون سلولی اسیدی می شود.

دستگاه پاکسازی یا تصفیه بدن، از بدو تولد مشغول از بین بردن پسماند های درون سلولی هستند. اگر مقدار این پسماند ها، بیش از ظرفیت دستگاه تصفیه بدن باشند، در مکان های امنی ذخیره می شوند که چربی ها یکی از مناسب ترین مکان ها هستند. هنگامی که میزان اسیدیته بدن زیاد می شود، بدن برای تولید انرژی از چربی ها استفاده نمی کند، زیرا نمی خواهد اسیدهایی که قبلا با زحمت فراوان در چربی ها ذخیره کرده است دوباره وارد خون شوند.

همانطور که گفته شد، بدن انسان روزانه بر اثر فرآیند سوخت و ساز، مواد زائد اسیدی تولید می کند که مجبور به دفع آنهاست. این در صورتی است که اگر مواد غذایی مصرفی طوری باشند که پسماند اسیدی بیشتری تولید کنند، میزان اسیدی شدن بدن نیز افزایش می یابد و بدنبال آن عملیات سم زدایی سخت تر می شود و سموم دفع نشده به اجبار در سلول های چربی که فضای بیشتری دارند ذخیره می شوند و در نتیجه، با اسیدی شدن بدن، استعداد چربی سوزی به شدت کاهش می یابد.

عامل مشترک همه بیماری ها اسیدی شدن بدن است

در یک نگاه ساده، علت تمام بیماری­ ها، آلوده شدن محیط داخلی بدن است که آن را اسیدی شدن می­ گویند. همان گونه که مواد آلاینده­ کارخانه ها، صنایع و دود خودروها، محیط زیست را آلوده می کنند، مواد غذایی نامناسب هم محیط داخلی بدن را آلوده می کند. مهم ترین عامل اسیدی شدن بدن ما غذاهای نامناسب یا بهتر بگویم سمومی است که داوطلبانه می بلعیم، این سموم می تواند ذره ای نمک یا مقدار اندکی شکر باشد.

وقتی بیماری هایی مثل سرطان، دیابت، نقرس، اضافه وزن، مشکلات کیسه صفرا، مشکلات روده ای، کبد چرب، بیماری های قلبی و عروقی، پوکی استخوان و غیره به سراغتان می آید، چه چیزی به ذهنتان می رسد؟ ویروس یا باکتری؟ چه خوب می شد اگر عامل این بیماریها ویروس یا باکتری می بود، زیرا می توانستیم همه ی تقصیرها را گردن آنها بیندازیم. در اصل این ما هستیم که باعث می شویم آنها به سراغمان بیایند.

همانطور که گفته شد علت بیماری ها، سموم ناشی از مصرف مواد غذایی اسیدی می­ باشد، تجمع این اسیدها در بدن به قدری زیاد می شود که خارج از ظرفیت دستگاه ایمنی و تصفیه بدن است و به تدریج تمامی ارگان ها و بافت های بدن در اثر ازدیاد اسید آلوده می شوند. ازدیاد اسید در بدن در طول سالیان متمادی نه با جراحی و نه با دارو از بین نمی رود و تنها راه کم کردن و یا خنثی کردن اسید، تزریق پادزهر یا همان قلیایی کردن محیط بدن است که قلیایی شدن پادزهر اسیدی شدن است.

قلیایی شدن بدن، راهکار سلامتی

یکی از مباحث ساده علم شیمی این است که اسید توسط باز از بین می رود و یا قلیایی  شدن ضد اسیدی شدن است. آسان ترین راه قلیایی شدن، استفاده از مواد غذایی قلیایی است. به عنوان مثال چند ده سال پیش، در انجمن سرطان و انجمن قلب آمریکا کمتر راجع به ارتباط تغذیه و بیماری های قلبی و سرطان سخن به میان می آمد. اما اکنون، بسیاری از تشکل های سلامتی جهان، مردم را به استفاده حداقل ۵ واحد میوه و سبزیجات ترغیب می کنند، چرا که ارتباط میان سلامتی و تغذیه بیشتر از پیش آشکار شده است. آیا اندیشیده اید که چرا ارتباط میوه و سبزیجات با سلامتی به این اندازه واضح و آشکار است؟ ساده ترین جواب این است:  سبزیجات و میوه جات محیط بدن را قلیایی کرده و به این طریق، از بیماری ها پیشگیری می کنند.

به راحتی می توانیم ادعا کنیم که هم سلامتی و هم بیماری از درون سلول آغاز می شود، چرا که تمامی واکنش های بدن در سطح سلول انجام می شود. همه سلول ها اعم از سلول قلب، کبد، پوست و یا هر سلول دیگر بدن به یک شکل  فعالیت می کنند و به علت های مشابه نیز تخریب می شوند. زمانی که بر اثر اسیدی شدن، آسیب های وارده به سلول ها افزایش می یابد، بافتی که از تجمع آن سلول ها به وجود می آید نیز طبیعتاً دچار آسیب می شود و با افزایش آسیب، بیماری به وجود می آید و  به همین دلیل باید راهی بیابیم تا بتوانیم از سلول ها محافظت کنیم.

برای اینکه سوخت و سازهای درون سلولی به بهترین شکل ممکن انجام پذیرد، باید ریزمغذی ها و اکسیژن را از طریق دستگاه گردش خون به سلول ها برسانیم و در عین حال، مواد زائد حاصل از سوخت و ساز را از طریق همان خون به بیرون از بدن هدایت کنیم. به عبارتی دیگر، پسماندهای اسیدی را از بدن بیرون برانیم. این در حالی است که همه موارد ذکر شده در صورتی امکان پذیر است که محیط بدن قلیایی باشد.

وقتی محیط بدن قلیایی باشد، خون:

  • اکسیژن و ریزمغذی ها را به سلول ها می رساند تا سوخت و ساز انجام شود.
  • به راحتی از دیواره ی سلول عبور کرده و مواد را به انرژی تبدیل می کند.

به همین دلیل نیز:

  •  پسماندهای اسیدی حاصل از سوخت و ساز، به راحتی از جداره سلول به بیرون رانده می شود.
  • سپس این پسماندهای اسیدی به ارگانهای تصفیه کننده بدن هدایت شده و از طریق آنها دفع می شوند.

و این همان راه سلامتی است. هنگامی که بدن اسیدی می شود، مشکلات هم به تدریج آشکار می شوند؛ اکسیژن و ریزمغذی ها به خوبی به سلول نمی رسند و به دنبال آن، مواد زائد هم از سلول خارج نشده و اینجاست که بیماری ها آغاز می شوند. وجه مشترک تمام بیماری ها، عدم تعادل اسیدیقلیایی بدن است.

منبع

برگرفته از کتاب راز رهایی از تمام بیماری های من، مسعود علی نژاد

گردآوری

دکتر افسانه امین غفوری

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

پسوریازیس چیست؟ بخش اول (علائم و عوامل تشدیدکننده)

[ad_1]

پسوریازیس نوعی بیماری پوستی است که باعث ضخیم شدن پوست و ایجاد لکه های قرمز متمایل به سفید در سطح پوست می شود. این لکه های پوستی ممکن است در قسمت های مختلف بدن مانند پوست سر، آرنج، زانو و غیره به وجود آید. این بیماری بیشتر در بزرگسالان دیده می شوند ولی در کودکان هم می تواند به وجود آید. در این مقاله به علائم، عوامل بروز و عوامل تشدید کننده این بیماری می پردازیم و در مقاله بعد به راهکارهای درمانی در طب سنتی و طب نوین خواهیم پرداخت. 

علائم و نشانه ها:

زمانی که این بیماری شروع می شود، لکه های قرمز رنگی در سطح پوست مشاهده می شود. این لکه ها ممکن است بزرگتر شوند، به هم بپیوندند و لکه های بزرگی را ایجاد کنند. پسوریازیس ممکن است با خارش همراه باشد و اگر زخم آن کنده شود ممکن است خونریزی کند.

پسوریازیس ناخن:

بیش از نیمی از کسانی که دارای پسوریازیس هستند. پسوریازیس ناخن هم دارند. ناخن ها به رنگ زرد مایل به قرمز در می آیند، شکننده و حفره دار می شوند و یا روی سطح آن شیار تشکیل می شود. بعضی از افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است به آرتروز مفاصل هم مبتلا شوند که در هر سنی احتمال ابتلا به آن وجود دارد ولی بین ۳۰ تا ۵۰ سال این احتمال بیشتر است.

چه عواملی باعث بروز پسوریازیس می شوند؟

دانشمندان دقیقا مطمئن نیستند که چه چیزی سبب بروز این بیماری می شود. نظریات درباره عوامل بروز پسوریازیس در طب سنتی و نوین متفاوت است.

در طب نوین اغلب دانشمندان طب نوین آن را به مشکل سیستم ایمنی و عدم دفاع بدن در برابر میکروب ها مرتبط می دانند. گفته می شود در این بیماری سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به سلول های سالم حمله می کند و آنها را به عنوان یک عفونت معرفی به حساب می آورد.

در طب سنتی اعتقاد بر این است که دلیل بروز پسوریازیس وابسته به عدم کارکرد درست کبد به عنوان یکی از ارگان های حیاتی بدن و یا وجود کبد چرب است.

عوامل تشدید کننده:

محرک های رایج بروز این بیماری عبارت اند از:

  • استرس: بدن شما به استرس کاملا واکنش نشان می دهد. مطالعات نشان داده است که استرس می تواند باعت گسترش علائم پسوریازیس شود. هرگاه دچار استرس شدید، نفس عمیق بکشید و تا ۱۰ بشمرید. ریلکس باشید. به مسائل مثبت فکر کنید.
  • آلرژی: اطلاعات کاملی از ارتباط بین آلرژی و پسوریازیس در دسترس نیست ولی در طب نوین بروز هر دو را در اثر نقص سیستم ایمنی می دانند.
  • آب و هوا: زمستان های سرد و آب و هوای خشک این بیماری را بدتر می کند و در مقابل آب و هوای گرم و آفتابی می تواند برای بهبود آن کمک کننده باشد. بهتر است در آب و هوای سرد و خشک سطح پوست در تمام روز با استفاده از کرم ها و لوسیون های مختلف مرطوب نگه داشته شود.
  • صدمه به پوست (به عنوان مثال تتو): صدمه به پوست می تواند سبب بروز پسوریازیس شود. به عنوان مثال سوراخ کردن پوست در اثر تتو و تزریق رنگ به آن می تواند سبب بروز عفونت شود که خود عاملی برای بروز این بیماری است.
  • عفونت: عفونت های پوستی می تواند به عنوان محرکی برای بروز پسوریازیس مطرح شود. بروز این عفونت ها برای کسانی که مبتلا به پسوریازیس هستند، دو برابر بیشتر از سایر افراد خطرناک است.
  • نوشیدن الکل
  • سیگار و سایر دخانیات
  • مصرف برخی از داروهای خاص
  • تجمع مواد زاید در کبد

تشخیص:

پزشک متبحر با معاینه پوست و ناخن می تواند پسوریازیس را تشخیص دهد. در برخی موارد هم که برای اطمینان نیاز به آزمایش وجود داشته باشد، با انجام آزمایشاتی می توان از درستی تشخیص اطمینان حاصل کرد. همچنین در صورت تورم و یا درد مفاصل نیز انجام آزمایشات جانبی برای تشخیص آرتروز ضروری است.

در مقاله بعدی، راهکارهای درمانی این بیماری در طب سنتی و نوین مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

 

ترجمه و گردآوری

دکتر سارا بخشائی

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

اختلال وسواس فکری ، علائم، نشانه ها و روش درمان

[ad_1]

وسواس یا اختلال وسواس فکری (Obsessive-Compulsive Disorder) که به OCD معروف است، یک اختلال روانی مزمن است که در آن فرد مبتلا، افکار وسواسی غیرقابل کنترلی پیدا می کند و مجبور به تکرار بیش از حد برخی رفتارها می شود.

علائم و نشانه های وسواس فکری

افراد مبتلا به وسواس ممکن است علائم وسواس های فکری، رفتارهای اجباری و یا هردو را داشته باشند. وجود این علائم می تواند تمام جنبه های زندگی بیمار از جمله کار، روابط اجتماعی و روابط شخصی را مختل کند. در حقیقت وسواس فکری، افکار ناخواسته ای است که باعث اضطراب می شود.

با اینکه علائم و عادات وسواسی در افراد مبتلا به OCD متفاوت است ولی به طور کلی وسواس های متداول عبارت اند از:

  • ترس از میکروب و آلودگی؛
  • توجه بیش از حد به ممنوعیت هایی در مورد جنسیت، مذهب و غیره؛
  • پرخاشگری و گاهی خودآزاری؛
  • حساس بودن به تقارن اجسام و یا نظم کامل آنها؛
  • چیدن و مرتب کردن بیش از حد اشیاء؛
  • تمیز کردن بیش از حد؛
  • شخص وسواسی نمی تواند افکار و رفتار خود را کنترل کند؛
  • شخص وسواسی حتی زمانی هم که رفتارهای وسواسی خود را انجام می دهد، باز هم رضایت کامل ندارد و فقط آرامشی جزئی و موقت دارد.
  • اعتقاد به خرافات

برخی از افراد مبتلا به اختلالات وسواس تیک دارند. تیک ها واکنش های ناگهانی، حرکات کوتاه و تکراری مانند پلک زدن، حرکات چشم، حرکات صورت، حرکات سریع شانه، سر و غیره. برخی از تیک ها هم صوتی هستند، مانند صاف کردن بیش از حد گلو، خرناس، خرخر و در آوردن صداهای خاص.

علائم اختلالات وسواسی عمدتا در بزرگسالان دیده می شود، حال آنکه این مشکلات در کودکان هم می تواند بروز کند، بنابراین والدین و معلمان باید با دقت رفتار کودکان را بررسی کنند تا در صورت بروز اختلال وسواس به درمان آن بپردازند.

اگر احساس می کنید هر کدام از علائم گفته شده را دارید، با پزشک یا روانپزشک مشورت کنید، چون اگر این اختلالات درمان نشود، روی جنبه های مختلف زندگی شما تاثیر بسیار سوئی خواهد داشت.

عوامل خطر برای بروز وسواس فکری

همانطور که گفته شد، وسواس یک اختلال شایع در بزرگسالان، نوجوانان و کودکان در سراسر دنیا است. آمارها نشان می دهد در کل دنیا به طور میانگین خانم های مبتلا به وسواس بعد از سن ۱۹ سالگی تعدادشان بیشتر است، حال آن که در مورد آقایان بیشترین مبتلایان به وسواس در محدوده سنی بعد از ۳۵ سال قرار دارند.

عوامل بروز OCD هنوز کاملا مشخص نیست ولی برخی از موارد، درصد ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند از جمله:

  • ژنتیک: آزمایشات نشان داده است که فاکتورهای ژنتیکی هم در ابتلا به این بیماری موثرند. اگر این اختلال در فامیل درجه یک شما وجود داشته باشد، احتمال بروز این اختلال در شما نیز بیشتر است.
  • ساختار و کارکرد مغز: مطالعاتی در این زمینه انجام شده است و شواهدی نیز مبنی بر وجود ارتباطاتی بین ساختار و کارکرد مغز و ابتلا به اختلال وسواس وجود دارد ولی هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه کاملا احساس می شود.
  • محیط: محیطی که فرد در آن پرورش پیدا کرده است و افراد خانواده نیز در بروز و یا عدم بروز این اختلالات موثرند. افرادی که در دوران کودکی مورد سوء استفاده جسمی و روحی و یا آسیب های دیگر قرار می گیرند، بسیار بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به OCD هستند.

درمان وسواس فکری

درمان این بیماری معمولا با دارو، روان درمانی و یا ترکیبی از این دو انجام می شود. در بسیاری موارد افراد مبتلا به وسواس از سایر اختلالات روانی دیگر مثل اضطراب، افسردگی نیز رنج می برند.

درمان دارویی

کاربرد مهارکننده های سروتونین و مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین برای کمک به کاهش علائم وسواس، نمونه هایی از داروهایی است که در مورد این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. کلروپیرامین، داروهای ضد افسردگی و چند مهارکننده جدید انتخابی سروتونین شامل:

  • فلوکسین
  • فلاکسامین
  • سرتالین

را می توان برای درمان دارویی وسواس استفاده نمود. مهار کننده های جذب سروتونین در درمان اختلالات وسواس نسبت به افسردگی، اغلب نیاز به دز روزانه مصرفی بالاتری دارند. همچنین ممکن است ۸ تا ۱۲ هفته تا تاثیرگذاری زمان ببرد.

اگر علائم وسواسی با مصرف برخی از داروها بهبود نیابد، مطالعات نشان داد که بعضی از بیماران وسواسی ممکن است به داروهای ضدجنون (مانند ریسپیرودین) پاسخ دهند.

  • هرگز داروهای مختلف را برای درمان اختلالات روانی خودسرانه مصرف نکنید.
  • با پزشکتان در مورد داروی تجویز شده، خطرات و مزایای آن صحبت کنید.
  • بدون مشورت پزشک به صورت خودسرانه دارو را قطع نکنید. قطع یکباره دارو ممکن است سبب بازگشت و یا بدتر شدن علائم بیماری شود.
  • در صورتی که احساس کردید دارویی که مصرف می کنید عوارض جانبی برای شما ایجاد کرده است، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است نیاز به تغییر دوز مصرف دارو باشد.

روان درمانی

 روان درمانی هم در مورد کودکان و هم بزرگسالان می تواند موثر باشد. تحقیقات نشان داده است که انواع خاصی از روان درمانی از جمله درمان شناختی رفتاری (CBI) و سایر درمان های مرتبط می تواند همراه با مصرف دارو برای بسیاری از افراد مبتلا به وسواس موثر باشد. یک نوع از روش های روان درمانی CBI که به صورت در معرض عامل وسواس قرار گرفتن و پیشگیری از پاسخ وسواسی می تواند در کاهش رفتارهای اجباری در اختلالات وسواسی موثر باشد.

ترجمه و گردآوری

دکتر سارا بخشائی

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع