پسوریازیس چیست؟ بخش اول (علائم و عوامل تشدیدکننده)

[ad_1]

پسوریازیس نوعی بیماری پوستی است که باعث ضخیم شدن پوست و ایجاد لکه های قرمز متمایل به سفید در سطح پوست می شود. این لکه های پوستی ممکن است در قسمت های مختلف بدن مانند پوست سر، آرنج، زانو و غیره به وجود آید. این بیماری بیشتر در بزرگسالان دیده می شوند ولی در کودکان هم می تواند به وجود آید. در این مقاله به علائم، عوامل بروز و عوامل تشدید کننده این بیماری می پردازیم و در مقاله بعد به راهکارهای درمانی در طب سنتی و طب نوین خواهیم پرداخت. 

علائم و نشانه ها:

زمانی که این بیماری شروع می شود، لکه های قرمز رنگی در سطح پوست مشاهده می شود. این لکه ها ممکن است بزرگتر شوند، به هم بپیوندند و لکه های بزرگی را ایجاد کنند. پسوریازیس ممکن است با خارش همراه باشد و اگر زخم آن کنده شود ممکن است خونریزی کند.

پسوریازیس ناخن:

بیش از نیمی از کسانی که دارای پسوریازیس هستند. پسوریازیس ناخن هم دارند. ناخن ها به رنگ زرد مایل به قرمز در می آیند، شکننده و حفره دار می شوند و یا روی سطح آن شیار تشکیل می شود. بعضی از افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است به آرتروز مفاصل هم مبتلا شوند که در هر سنی احتمال ابتلا به آن وجود دارد ولی بین ۳۰ تا ۵۰ سال این احتمال بیشتر است.

چه عواملی باعث بروز پسوریازیس می شوند؟

دانشمندان دقیقا مطمئن نیستند که چه چیزی سبب بروز این بیماری می شود. نظریات درباره عوامل بروز پسوریازیس در طب سنتی و نوین متفاوت است.

در طب نوین اغلب دانشمندان طب نوین آن را به مشکل سیستم ایمنی و عدم دفاع بدن در برابر میکروب ها مرتبط می دانند. گفته می شود در این بیماری سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به سلول های سالم حمله می کند و آنها را به عنوان یک عفونت معرفی به حساب می آورد.

در طب سنتی اعتقاد بر این است که دلیل بروز پسوریازیس وابسته به عدم کارکرد درست کبد به عنوان یکی از ارگان های حیاتی بدن و یا وجود کبد چرب است.

عوامل تشدید کننده:

محرک های رایج بروز این بیماری عبارت اند از:

  • استرس: بدن شما به استرس کاملا واکنش نشان می دهد. مطالعات نشان داده است که استرس می تواند باعت گسترش علائم پسوریازیس شود. هرگاه دچار استرس شدید، نفس عمیق بکشید و تا ۱۰ بشمرید. ریلکس باشید. به مسائل مثبت فکر کنید.
  • آلرژی: اطلاعات کاملی از ارتباط بین آلرژی و پسوریازیس در دسترس نیست ولی در طب نوین بروز هر دو را در اثر نقص سیستم ایمنی می دانند.
  • آب و هوا: زمستان های سرد و آب و هوای خشک این بیماری را بدتر می کند و در مقابل آب و هوای گرم و آفتابی می تواند برای بهبود آن کمک کننده باشد. بهتر است در آب و هوای سرد و خشک سطح پوست در تمام روز با استفاده از کرم ها و لوسیون های مختلف مرطوب نگه داشته شود.
  • صدمه به پوست (به عنوان مثال تتو): صدمه به پوست می تواند سبب بروز پسوریازیس شود. به عنوان مثال سوراخ کردن پوست در اثر تتو و تزریق رنگ به آن می تواند سبب بروز عفونت شود که خود عاملی برای بروز این بیماری است.
  • عفونت: عفونت های پوستی می تواند به عنوان محرکی برای بروز پسوریازیس مطرح شود. بروز این عفونت ها برای کسانی که مبتلا به پسوریازیس هستند، دو برابر بیشتر از سایر افراد خطرناک است.
  • نوشیدن الکل
  • سیگار و سایر دخانیات
  • مصرف برخی از داروهای خاص
  • تجمع مواد زاید در کبد

تشخیص:

پزشک متبحر با معاینه پوست و ناخن می تواند پسوریازیس را تشخیص دهد. در برخی موارد هم که برای اطمینان نیاز به آزمایش وجود داشته باشد، با انجام آزمایشاتی می توان از درستی تشخیص اطمینان حاصل کرد. همچنین در صورت تورم و یا درد مفاصل نیز انجام آزمایشات جانبی برای تشخیص آرتروز ضروری است.

در مقاله بعدی، راهکارهای درمانی این بیماری در طب سنتی و نوین مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

 

ترجمه و گردآوری

دکتر سارا بخشائی

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

اختلال وسواس فکری ، علائم، نشانه ها و روش درمان

[ad_1]

وسواس یا اختلال وسواس فکری (Obsessive-Compulsive Disorder) که به OCD معروف است، یک اختلال روانی مزمن است که در آن فرد مبتلا، افکار وسواسی غیرقابل کنترلی پیدا می کند و مجبور به تکرار بیش از حد برخی رفتارها می شود.

علائم و نشانه های وسواس فکری

افراد مبتلا به وسواس ممکن است علائم وسواس های فکری، رفتارهای اجباری و یا هردو را داشته باشند. وجود این علائم می تواند تمام جنبه های زندگی بیمار از جمله کار، روابط اجتماعی و روابط شخصی را مختل کند. در حقیقت وسواس فکری، افکار ناخواسته ای است که باعث اضطراب می شود.

با اینکه علائم و عادات وسواسی در افراد مبتلا به OCD متفاوت است ولی به طور کلی وسواس های متداول عبارت اند از:

  • ترس از میکروب و آلودگی؛
  • توجه بیش از حد به ممنوعیت هایی در مورد جنسیت، مذهب و غیره؛
  • پرخاشگری و گاهی خودآزاری؛
  • حساس بودن به تقارن اجسام و یا نظم کامل آنها؛
  • چیدن و مرتب کردن بیش از حد اشیاء؛
  • تمیز کردن بیش از حد؛
  • شخص وسواسی نمی تواند افکار و رفتار خود را کنترل کند؛
  • شخص وسواسی حتی زمانی هم که رفتارهای وسواسی خود را انجام می دهد، باز هم رضایت کامل ندارد و فقط آرامشی جزئی و موقت دارد.
  • اعتقاد به خرافات

برخی از افراد مبتلا به اختلالات وسواس تیک دارند. تیک ها واکنش های ناگهانی، حرکات کوتاه و تکراری مانند پلک زدن، حرکات چشم، حرکات صورت، حرکات سریع شانه، سر و غیره. برخی از تیک ها هم صوتی هستند، مانند صاف کردن بیش از حد گلو، خرناس، خرخر و در آوردن صداهای خاص.

علائم اختلالات وسواسی عمدتا در بزرگسالان دیده می شود، حال آنکه این مشکلات در کودکان هم می تواند بروز کند، بنابراین والدین و معلمان باید با دقت رفتار کودکان را بررسی کنند تا در صورت بروز اختلال وسواس به درمان آن بپردازند.

اگر احساس می کنید هر کدام از علائم گفته شده را دارید، با پزشک یا روانپزشک مشورت کنید، چون اگر این اختلالات درمان نشود، روی جنبه های مختلف زندگی شما تاثیر بسیار سوئی خواهد داشت.

عوامل خطر برای بروز وسواس فکری

همانطور که گفته شد، وسواس یک اختلال شایع در بزرگسالان، نوجوانان و کودکان در سراسر دنیا است. آمارها نشان می دهد در کل دنیا به طور میانگین خانم های مبتلا به وسواس بعد از سن ۱۹ سالگی تعدادشان بیشتر است، حال آن که در مورد آقایان بیشترین مبتلایان به وسواس در محدوده سنی بعد از ۳۵ سال قرار دارند.

عوامل بروز OCD هنوز کاملا مشخص نیست ولی برخی از موارد، درصد ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند از جمله:

  • ژنتیک: آزمایشات نشان داده است که فاکتورهای ژنتیکی هم در ابتلا به این بیماری موثرند. اگر این اختلال در فامیل درجه یک شما وجود داشته باشد، احتمال بروز این اختلال در شما نیز بیشتر است.
  • ساختار و کارکرد مغز: مطالعاتی در این زمینه انجام شده است و شواهدی نیز مبنی بر وجود ارتباطاتی بین ساختار و کارکرد مغز و ابتلا به اختلال وسواس وجود دارد ولی هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه کاملا احساس می شود.
  • محیط: محیطی که فرد در آن پرورش پیدا کرده است و افراد خانواده نیز در بروز و یا عدم بروز این اختلالات موثرند. افرادی که در دوران کودکی مورد سوء استفاده جسمی و روحی و یا آسیب های دیگر قرار می گیرند، بسیار بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به OCD هستند.

درمان وسواس فکری

درمان این بیماری معمولا با دارو، روان درمانی و یا ترکیبی از این دو انجام می شود. در بسیاری موارد افراد مبتلا به وسواس از سایر اختلالات روانی دیگر مثل اضطراب، افسردگی نیز رنج می برند.

درمان دارویی

کاربرد مهارکننده های سروتونین و مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین برای کمک به کاهش علائم وسواس، نمونه هایی از داروهایی است که در مورد این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. کلروپیرامین، داروهای ضد افسردگی و چند مهارکننده جدید انتخابی سروتونین شامل:

  • فلوکسین
  • فلاکسامین
  • سرتالین

را می توان برای درمان دارویی وسواس استفاده نمود. مهار کننده های جذب سروتونین در درمان اختلالات وسواس نسبت به افسردگی، اغلب نیاز به دز روزانه مصرفی بالاتری دارند. همچنین ممکن است ۸ تا ۱۲ هفته تا تاثیرگذاری زمان ببرد.

اگر علائم وسواسی با مصرف برخی از داروها بهبود نیابد، مطالعات نشان داد که بعضی از بیماران وسواسی ممکن است به داروهای ضدجنون (مانند ریسپیرودین) پاسخ دهند.

  • هرگز داروهای مختلف را برای درمان اختلالات روانی خودسرانه مصرف نکنید.
  • با پزشکتان در مورد داروی تجویز شده، خطرات و مزایای آن صحبت کنید.
  • بدون مشورت پزشک به صورت خودسرانه دارو را قطع نکنید. قطع یکباره دارو ممکن است سبب بازگشت و یا بدتر شدن علائم بیماری شود.
  • در صورتی که احساس کردید دارویی که مصرف می کنید عوارض جانبی برای شما ایجاد کرده است، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است نیاز به تغییر دوز مصرف دارو باشد.

روان درمانی

 روان درمانی هم در مورد کودکان و هم بزرگسالان می تواند موثر باشد. تحقیقات نشان داده است که انواع خاصی از روان درمانی از جمله درمان شناختی رفتاری (CBI) و سایر درمان های مرتبط می تواند همراه با مصرف دارو برای بسیاری از افراد مبتلا به وسواس موثر باشد. یک نوع از روش های روان درمانی CBI که به صورت در معرض عامل وسواس قرار گرفتن و پیشگیری از پاسخ وسواسی می تواند در کاهش رفتارهای اجباری در اختلالات وسواسی موثر باشد.

ترجمه و گردآوری

دکتر سارا بخشائی

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

حملات ترس : بخش دوم – علل و روش های درمانی

[ad_1]

علل بروز حملات و اختلالات ترس:

اگرچه علل دقیق بروز حملات و اختلالات ترس هنوز کاملا مشخص نیست، اما بررسی دقیق تر نشان می دهد که ریشه آن به زندگی شخصی و خانوادگی افراد بر می گردد. همچنین مطالعات حاکی از وجود شواهدی بین تغییر مرحله زندگی (مثلا فارغ التحصیل شدن از دانشگاه و وارد بازار کار شدن، ازدواج کردن، بچه دار شدن و غیره) و بروز حملات ترس است. از طرف دیگر استرس های شدید مانند مرگ یا از دست دادن کسی که دوستش دارید، طلاق و بیکار شدن نیز می تواند سبب بروز حملات ترس شود. حملات ترس همچنین به شرایط پزشکی و فیزیکی فرد بستگی دارد.

 اگر شما از علائم حملات ترس رنج می برید بهتر است ابتدا با پزشک خود مشورت کنید و از عدم وجود موارد زیر اطمینان حاصل کنید:

  • مشکل قلبی نداشته باشید؛
  • پرکاری تیروئید؛
  • کاهش قند خون؛
  • مصرف از محرک ها (آمفتامین، کوکائین و کافئین)؛
  • مصرف داروها

درمان حملات و اختلالات ترس:

حملات و اختلالات ترس شرایط قابل درمانی هستند که با راهکارهای روان درمانی می توان آن را درمان کرد.

  • درمان شناختی رفتاری:

    این نوع درمان به طور کلی موثرترین شکل درمان حملات ترس و اختلالات ترس است. این نوع روش درمانی متمرکز بر الگوهای تفکر و رفتار است که در برخی موارد، عوامل بروز حملات ترس را تحریک می کنند و از طریق شناخت عوامل بروز به درمان بیماری ها می پردازند. این نوع درمان به شما کمک می کند که نگاه واقع بینانه تری به ترس داشته باشید. زمانی که به احتمال بروز حملات ترس فکر می کنید، باید با خودتان بیاندیشید که این اتفاق آنقدر هم که شما فکر می کنید، فاجعه آمیز نیست، در این صورت پس از اتمام دوره درمانی حس ترس کاهش خواهد یافت.

  •  قرار گرفتن در معرض عواملی که باعث ترس می شوند:

    در این نوع درمان، بیمار با عوامل ترس در یک محیط کنترل شده و ایمن مواجه می شود و به او فرصت داده می شود که راه هایی را برای غلبه بر آن یاد بگیرد. در حین این نوع درمان ممکن است از بیمار خواسته شود که کاری انجام دهد و یا تنفس خود را حفظ کند. این تمرینات باعت بروز احساساتی مانند ترس خواهد شد. قرار گرفتن در معرض ترس سبب می شود که ترس کمتری از مواجهه یا تاثیر عوامل خارجی داشته باشید. در این نوع درمان، بیمار باید با شرایط ترس مواجه شود تا زمانی که استرس شروع شود و از بین برود. در خلال این تجربه بیمار یاد می گیرد که شرایطی که از آن می ترسید صدمه زننده نیست.

  • درمان دارویی:

    داروها می توانند برای درمان، کنترل یا کاهش برخی از علائم اختلال ترس استفاده شود. اما به هر حال این موضوع مشکل ترس را پایه ای حل نمی کند. داروها باید در شرایط خیلی حاد استفاده شوند و زمانی خیلی موثرتر هستند که با سایر درمان ها هماهنگ شوند.

داروهای مورد استفاده برای حملات ترس عبارت اند از:

  • داروهای ضد افسردگی؛
  • بنزودیازپین ها (ضد اضطراب)؛

پزشکان گاهی برای تسکین علائم حملات ترس این داروها را تجویز می کنند ولی باید توجه داشت که این داروها اعتیادآور هستند و بنابراین باید این قبیل داروها را با احتیاط زیادی مصرف کرد.

  • راهکارهای فردی برای غلبه بر اختلالات و حملات ترس:

    علاوه بر روش های درمانی که وجود دارد شما به عنوان یک بیمار می توانید با درنظر گرفتن برخی موارد به خودتان کمک کنید.

  • راجع به ترس و اضطراب بیشتر مطالعه کنید. در این صورت شما یاد می گیرید که برخی عواطف و احساسات شما زمانی که وحشت زده می شوید، طبیعی است و قرار نیست اتفاق خاصی بیافتد.
  • از کافئین، الکل و سیگار دوری کنید؛ همه این موارد می توانند برای تحریک حملات ترس موثر باشند.
  • در استفاده از داروهای حاوی محرک ها مانند قرص های رژیمی و داروهای هوشیار کننده محتاط باشید.
  • یاد بگیرید تنفس خود را کنترل کنید؛ تنفس عمیق در حین حمله ترس احساس سبکی می دهد. اگر شما بتوانید تنفس خود را کنترل کنید شما می توانید احساسات و ترس خود را نیز تعدیل کنید.
  • تکنیک های ریلکس کردن بدن را امتحان کنید، زمانی از روز را به فعالیت های مدیتیشن و یوگا اختصاص دهید.
  • ملاقات حضوری با اعضای خانواده و دوستان؛ اضطراب زمانی افزایش می یابد که شما حس طرد شدن و جدا بودن مکرر از خوانواده و دوستان خود داشته باشید. بنابراین ملاقات حضوری با کسانی که دوستشان دارید می تواند در تسکین حملات ترس بسیار موثر باشد.
  • همواره ورزش کنید. ورزش یک تسکین دهنده طبیعی اضطراب است. بنابراین سعی کنید روزی حداقل ۳۰ دقیقه ورزش کنید. ورزش های هوازی که نیاز به حرکت دست و پا دارد مثل راه رفتن، دویدن، شنا کردن یا رقصیدن می تواند خیلی موثر باشد.
  • به اندازه کافی بخوابید؛ خواب ناکافی و یا بی کیفیت می تواند سبب بروز اضطراب شود. بنابراین سعی کنید در یک شبانه روز ۷-۹ ساعت خواب با کیفیت داشته باشید.

 

ترجمه و گردآوری

دکتر سارا بخشائی

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع

حملات ترس : بخش اول – علائم و نشانه ها

[ad_1]

شاید شما در طول زندگی با حملات ترس (Panic Attacks) مواجه شده بوده و یا راجع به آن مطالبی شنیده باشید. در این مقاله به معرفی این اختلال و علائم و نشانه های آن می پردازیم و در مقاله بعدی به علل بروز این اختلال و توصیه های درمانی آن خواهیم پرداخت.

به طور کلی حملات ترس عبارت است از افزایش ناگهانی ترس و اضطراب شدید است. ضربان قلب شما تندتر می شود و نمی توانید نفس بکشید. در صورت عدم درمان حملات ترس، این اختلالات ممکن است منجر به اختلالات ترس و مشکلات روحی دیگری شود. بنابراین بهتر است که حملات ترس زود شناحته و درمان شوند تا سبب اختلال در فعالیت های روزمره نشوند. با استفاده از روش های درمانی شما می توانید علائم ترس را ریشه کن کنید و کنترل مجدد زندگیتان را در دست بگیرید. برای شروع فرآیند درمان این بیماری ابتدا باید علائم و نشانه های آن شناخته شوند تا بتوان این اختلال را از یک ترس طبیعی متمایز کرد.

همه ما ممکن است زمانی که با چیز ناشناخته ای مواجه می شویم و یا در موقعیتی قرار بگیریم که در آن احساس راحتی نمی کنیم، با ترسی مواجه شویم که معمولا این ترس بخشی از پاسخ سیستم عصبی است و به انسان کمک می کند تا برای مبارزه و یا فرار آماده شود. اما حملات ترس موج شدیدی از ترس است که به طور ویژه با غیره منتظره بودن، ناتوان کننده بودن و شدتش از نوع عادی ترس تشخیص داده می شود. این نوع حملات ممکن است بدون هیچ دلیل روشنی رخ دهد، مثلا حتی وقتی شما آرام هستید و یا خوابیده اید، نیز ممکن است بروز کند.

در برخی افراد حملات ترس ممکن است فقط یک بار رخ دهد ولی در بعضی دیگر این حملات برگشت پذیرند و در موقعیت های خاص بروز می کنند. مانند رد شدن از یک پل و یا صحبت کردن در میان جمع، به ویژه اگر آن وضعیت قبلا منجر به حمله ترس شده باشد. وضعیت وحشت آور برای افراد مبتلا به حملات ترس معمولا موقعیتی است که احساس می کنند قادر به فرار کردن از آن شرایط نیستند. حملات ترس ممکن است بخشی از یک اختلال دیگر باشد، مانند اختلالات ترس، ترس از اجتماع و یا افسردگی. اما به طور کلی صرف نظر از علت، حملات ترس عمدتا قابل درمان هستند.

علائم و نشانه های حملات ترس:

حملات ترس معمولا زمانی رخ می دهند که شما دور از خانه هستید. با این وجود ممکن است هر زمان و هرجایی رخ دهد. شما ممکن است مثلا زمانی که در حال خرید کردن، پیاده روی، رانندگی و یا حتی زمانی که روی کاناپه در حال استراحت هستید به حملات ترس مبتلا شوید. بروز حمله ترس اغلب به صورت ناگهانی است و تا ۱۰ دقیقه به حداکثر خود می رسد. معمولا بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد ولی به ندرت تا ۱ ساعت طول می کشد.

یک حمله کامل ترس می تواند ترکیبی از علائم و نشانه های زیر باشد:

  • کوتاه و سریع شدن تنفس و یا عمیق و سریع شدن آن؛
  • تپش قلب؛
  • احساس درد یا ناراحتی در ناحیه سینه؛
  • لرز؛
  • احساس خفگی؛
  • احساسات غیر واقعی و یا جدا از محیط اطراف خود؛
  • عرق کردن؛
  • تهوع یا ناراحتی معده؛
  • احساس سرگیجه، ضعف و از حال رفتن؛
  • بی حسی و یا احساس سوزش؛
  • احساس گرما یا سرمای شدید؛
  • احساس مرگ و از دست دادن کنترل؛

علائم و نشانه های اختلال ترس:

همانطور که گفته شد حملات ترس اگر جدی گرفته نشوند و اقدامات لازم برای درمان آنها انجام نشود، معمولا به اختلال ترس تبدیل می شوند. اختلال ترس از طریق تکرار در حملات ترس مشخص می شود و با تغییرات عمده در رفتار شخص بیمار و یا اضطراب شدید همراه است. با توجه به این موارد، اگر شما علائم زیر را داشته باشید، ممکن است از اختلال ترس رنج ببرید؛

  • تجربه مکرر و غیرقابل پیش بینی حملات ترس که با موقعیت های خاص همراه اند؛
  • نگرانی از حملات ترس مجدد؛
  • رفتار متفاوت به دلیل حملات ترس، مثلا ممانعت از حضور در مکان هایی که قبلا حمله ترس داشته اید؛

زمانی که یک حمله ترس اتفاق می افتد اغلب فقط چند دقیقه طول می کشد اما اگر شما به اختلال ترس دچار باشید، حملات مکرر ترس مشکلات عاطفی زیادی را برای شما ایجاد می کند.

خاطره حملات ترس تاثیر منفی بر اعتماد به نفس شخص مبتلا دارد و به دلیل اضطراب از وقوع مجدد حمله ترس، اجتناب از قرار گرفتن در موقعیت هایی که قبلا در آن دچار حمله ترس شده است، ترس از قرارگرفتن در مکان های شلوغ و … مشکلات فراوانی را برای بیمار ایجاد کند.

اضطراب از وقوع مجدد حمله ترس: بیمار به جای احساس آرامش، مدام نگران وقوع مجدد حملات ترس است. این نوع ترس و وحشت که در اختلال ترس وجود دارد می تواند بسیار ناتوان کننده باشد.

ترس و اجتناب از موقعیت ها: ممکن است بیمار از قرارگیری در مکان ها و موقعیت هایی که قبلا در آنها دچار حمله ترس شده، اجتناب کند. در حالت افراطی آن شخص به دلیل اینکه می ترسد در مکان های شلوغ و در بین سایر افراد دچار حملات ترس شود و از این وضعیت خجالت می کشد، به طور کلی از حضور در اجتماع و مکان های شلوغ خودداری می کند.

افرادی که به این اختلال دچار می شوند، ممکن است از حضور در موقعیت های شلوغ مانند مرکز خرید، باشگاه های ورزشی و … خودداری کنند. همچنین ممکن است نتوانند از ماشین، هواپیما، مترو و سایر وسایل نقلیه استفاده کنند و فقط در خانه احساس امنیت کنند.

برخی از موقعیت هایی که افراد مبتلا به اختلال ترس معمولا از قرارگرفتن در آنها خودداری می کنند عبارت اند از:

  • دور بودن از خانه، رانندگی و یا رفتن به جای دیگر بدون حضور یک شخص مطمئن؛
  • فعالیت های فیزیکی؛ زیرا بیماران معتقد اند که فعالیت های فیزیکی ممکن است به حملات ترس منتهی شود؛
  • رفتن به مکان هایی که فرار از آنها به راحتی امکان پذیر نیست. مانند رستوران ها، تئاترها، مغازه ها و سایر مکان های عمومی؛
  • مکان هایی که در صورت بروز حملات ترس به دلیل وجود سایر افراد بیماران احساس خجالت می کنند، مانند مکان های عمومی؛
  • خوردن و یا نوشیدن چیزی که به عقیده بیماران می تواند بروز حملات ترس را تسریع کند، مانند کافئین، الکل و یا برخی مواد غذایی و یا داروهای خاص؛

با توجه به موارد گفته شده در این مقاله اکنون شناحت جامعی از حملات ترس و علائم و نشانه های آن داریم. در مقاله بعدی به علل بروز حملات ترس و راهکارهای درمانی آن خواهیم پرداخت.

ترجمه و گردآوری

دکتر سارا بخشائی

 

مطالب مرتبط با این موضوع

[ad_2]

لینک منبع